MissingYOU:(((

Sana matapos ko yung course ko ng maayos. Ayun lang. Sana di magkaproblema.

headache!

grabiii. musaket ang head ko super! kkauwi ko lng rin kse tas labas ule ksi ngyaya yung makukulit kong alaga. galing akong cogeo ksama ko bestfriend ko. doon kme natulog kina jennifer (one of my closest friend) ayun napagod ako. masakit ang likod ko and kamay kse si khian yung anak nya ayaw magpababa! ASAR! haha xD pro katuwa kse nakuha ko sya. nung una pa choosie pa e. ayun wat time na kme nkatulog kakatanong ni fertoth kung ano bng dpat nyang gwin. tas aga ko pa ngising. di pa katulog ng hapon kya eto, muka nakong zombie. di ko pa naasikaso bumili ng shoes and stocking. sa monday pasukan na nmen and hnd ko napansin yung palda ko, sira pla yung zipper! WOOOOH! asar dme ko kailangang gwin. pinapapunta pa nman ako ni mommy sa divisoria pra ibili ng gmit si bundong aldrin tapos si daddy ngpapalaba pa! grrrh! ako na kya ang multi tasking? ;D grabe kalerki. grabe ang hilo ko tlga. GOODLUCK!

WEIRD.

Ang lungkut lungkot naman. Grabe nung isang araw pa ko ganito. Hm di ko naman alam kung bakit. Napapadalas rin ang aking pagbubuntong hininga. Haaaaays. Ang weird ngae. Ang bigat bigat sa pakiramdam kasi hindi ko nga alam kung bakit ako sad. Huhu :( gusto ng kausap. Pero naman sasabihin ko sa kaniya? E hindi ko nga alam kung bakit ako nalulungkot? -___- Ang weird naman ng pakiramdam na ito. AH! :(((((

not yet? what was that?

Ang bilis ng oras! Time nako agad :’D bbye.

Hello there :) grabe aga ko nag tumblr today hehe :D halos kakauwi ko lang rin kasi galing sa GCATI. Ayun nag inquire. Inquire na nauwi sa pag eexam HAHA :D grabe yung content nun test, yung mga hindi ko pa alam. about computer, math, science. KAIRITA! Hahaha :D naloka ko doon. Nageexam ako yung katabi kong babae na nag eexam din tanung ng tanong. Di tuloy ako nafocus sa test haha kasi kwentuhan lang kame ng kwentuhan nung katabi ko nga. Ayun. Nakakakaba nung paglabas namin. Kasi pakiramdam ko parang andaming nakatingin sa akin pero inignor ko na lang. Masaya ko na may iilang kumausap saken. Medyo nawala yung nervousness ko plus yun nasa admin, nagpapatawa pa. Ayun. Just wanna share what happened. By Monday, orientation na kaya need ko na makapag enrol. Sana talaga. Tinatamad kasi akong magwork e, Haha :D kaya eto magaaral naman ako. Sana suportahan ako ng parents ko. If not, ok lang ren :) ayoko problemahin ang mga bagay na hindi pa napapanahong mapasaakin. XD,:)

Kanina ko pa naiisip magtumblr. Dameng nasa isip ko gusto ko lahat ilabas. Anyway, hindi ito negative. Di kadramahan tungkol sa aking buhay buhay? Usaping puso to mga kapatid. Haha :D wala lang kalokoha lang? kasi kinda weird ey!

Yesterday, I was listening to my audio player and then the title of the song was (Just Wanna Hold You In My Arms) Honestly, I’m really inlove with that song. I just wished, somebody or someone would dedicated that song to me. I mean, I do. I would really appreciate. Anyway, that’s not what I’am going to tell. After that song, I was amazed to the next song that had been played. MAGKASAMA. UMG! Unexpectedly that moment, I never be abled to YOU KNOW? Changed the song. I was shocked. There was a tears fell. Hahays. Bigla kong naisip yung naging boyfriend ko. (2nd to be exact) dinedicate niya yung  song na yun saken. Haha :D nakakatawa lang kasi diba may lyrics yung song na yun na, “Mamahalin ka ng walang hanggan at hinding hindi ka iiwan walang masama kung tayo’y magkasama. Alam kong tayo’y nagkakamali, hiling na sana’y di na lang nangyari pero ayos lang basta tayo’y magkasama” Haha nakakaloka? I asked myself? Asan na siya ngayon? Asan na yung laman ng kanta na yun? Anyway, hindi na yun big deal sa akin. Masyado ng matagal iyon at nagkaboyfriend na rin naman ako pagkatapos niya. Hmm the point now was, I’d just realized something. That moment when I’am reminiscing everything. The emotion was still there. Parang andoon ulit ako sa moment na mahal na mahal ko siya at ang tanging mahalaga lang sa akin ay hindi yung sasabihin ng iba kundi yung nararamdaman ko. Alam kong totoo yung naging pag ibig ko sa kanya although the very last time that we broke up its just that, I felt nothing. Hindi ako masaya hindi rin ako nalungkot. Wala ring kahit anong naging panghihinayang kasi natapos na. Siguro kasi ilang taon din ang pinagsamahan namin. Dumating na rin sa puntong halos naging mag asawa kami. I mean, we planned everything. Haha kaso sadyang ganon yata talaga. May mga bagay na hindi inaasahang mangyayari. Diba? XD

Ayun nga. May narealized nga ko. Nung moment na yun, hindi lang naman yung tungkol samen ang naalala ko, HAHA :D pati dun sa nauna sa kanya pati yung mga sumunod sa kanya. :)))

Narealized ko, ang naging pagmamahal ko sa kanila, hindi pala nawala. I mean, nakatago lang pala iyon sa parte ng puso kong naokupahan nila. Kasama ng mga masasayang bagay na naexperienced ko kasama sila kahit pati yung hindi magaganda na natapos dahil sa isang paglalambing, paghingi ng tawad at kung anu ano pa. Wala rin pala kong galit sa kanila, tanggap ko na nawala sila sa buhay ko. May rason kung bakit nawala sila diba? Nawala yung naging first bf ko para makilala yung second. Nawala yung second para sa third and blah blah blah. Lahat ng nangyari may dahilan. Masaya lang ako na kahit naging masakit yung pagkawala nila, natuto akong makapag moved on diba?

Hays. Ang dame ko talagang gusto pang sabihin kaso alam niyo na? Nakakatamad. Tingin ko naman wala ring babasa sa walang kwentang blog ko na to :DDD

ANG MASASABI KO LANG, I’AM TIRED :(

Hm grabe kulang na yung pambili ko sana ng ——- HAHA :D ang gastos ko! KAINES KAINES! Tagal inipon tas isang gastusan lng. Grabe tlga ako pag nkakalabas ng bhay tila wla ng bukas :( anyways, tomorrow, bisi-bisihan ako. May ppuntahan akong importanteng mahalaga so its a goodluck tu me :) Hmm ayun lang naman tlga isheshare ko. Ang saya ng araw kung to, nakasama ko si Angelica Laurio. Nagkaaway kme ng matagal pero kanina parang di kame ngdaan sa away :) nagsimba kame tas naglakad kme ng malayo tas pumunta ng —— tapos sports center, kain kain ren dun ng piatos, ska SMART- C. (o dba nag endorse pa? XD) tas ayun, gang endito na kame sa shop. Tinagpo si Tumblr :) Ang happy ko ngayun :) hmmm ano pa ba pde ichika? Hmmmmmm. Dko dama prublema ko ngayung araw nato :’D

im so sad this night. kaya eto, naisipan ko mag tumblr. dati hilig ko mag share pero nagising na lang ako isang araw narealized ko, hindi rin pala magandang alam ng ibang tao ang mga nangyayari sayo kasi mas madalas, napagsasabihan mo nga sila, mararamdaman mong may pakielam sila, bibigyan ka pa ng advice pero ang totoo, natutuwa naman silang nangyayari ang mga bagay na yun sayo. tama diba? hmmm di ko alam kung bakit gusto ko pang mag share. basta eto ako ngayon, nakikita ko ang sarili kong nagpupumindot dito sa keyboard. gusto ko lang ilabas to. ang bigat bigat kasi. pampalipas oras na rin. ganon kasimple. umalis ako sa bahay namin, iyak ako ng iyak kanina ng bigla kong marealized, tama ba tong ginagawa ko? umiiyak ako tapos yung mga taong gusto kong makaintindi saken parang wala lang. AS IF NAKIKITA NILA KO ;’( hindi nila o HINDI MAN LANG NILA/NIYA ako tinignan na parang wala ko doon. ang sakit sakit. umiyak ako. MALAKAS, rinig nga ng kapit bahay e! pero WALA AKONG NAPALA. para lang akong tanga. alam ko madaming matutuwa kung mababasa nila ito. yung mga galit sa akin na gustung gusto na hindi maganda ang nangyayari sa buhay ko. PERO OK LANG. itatago ko na lang ang dahilan kung bakit ako umiyak. kung bakit pinagmukha kong tanga ang sarili ko. para kahit naman papano, napangalagaan ko naman kung ano mang natitira pang kahihiyan na meron ako.

(via cigsandstones)